17/09/17

Η σκάλα που έγινε κρεμάστρα (και το πρώτο how-to video του blog!)

Βρε καλώς με! Ναι, ναι, χάλια. Πήγα διακοπάρες και μετά πάει, άντε να επανέλθω. ΟΜΩΣ φίλες και φίλοι σήμερα Κυριακή, ΔΕΝ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ για μεσημέρι και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα πρέπει να ξέρετε. Γιατί δεν κοιμήθηκα; Γιατί αποφάσισα επιτέλους να φτιάξω τη σκάλα που είχα στην κουζίνα περίπου 1 χρόνο σε αθ-λί-α κατάσταση.

Επίσης αποφάσισα να αρχίσω να κάνω βίντεο! Είναι πολύ πρώτη προσπάθεια (είναι βασικά από τα instagram stories, κάντε καλέ ένα follooooow) και λέω και λίγο σαχλαμάρες, αλλά όταν γίνω μεγάλη και τρανή DIYer και γίνω πολύ πλούσια, σας υπόσχομαι ότι θα προσλάβω ολόκληρη ομάδα παραγωγής. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει να κάνετε υπομονή και να βλέπετε τα ταπεινά βίντεο και φωτό μου 🙂

Λοιπόν πάμε με το βίντεο πρώτα!

Και τώρα φώτο και γραπτές ιστορίες!

Η φάση με αυτή τη σκάλα είναι ότι ήταν σπασμένη και όχι απλά σπασμένη, της έλειπε ένα κομματάκι, που δεν μου επέτρεπε να την κολλήσω και να τη φτιάξω κανονικά.

ladder1 ladder2

Οπότε έβαλα ξυλόκολλα και duct tape (έτσι να γράφεται άραγε;) και το άφησα να δέσει όσο γινόταν.

ladder3

Μετά τρίψιμο με γυαλόχαρτο και στη συνέχεια αστάρι (βελατούρα) νερού.

ladder4 ladder5

Βελατούρα done!

ladder6

Η φάση με τις φωτογραφίες είναι ότι δεν βλέπεις τον κόπο. Κάπως έτσι λοιπόν λες «έλα μωρέ, εύκολο είναι» και μπλέκεις για ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ του DIY. Εδώ παρακάτω ας πούμε βλέπετε τη σκάλα μετά από 3 χέρια βάψιμο.

ladder7

Αφού το έβαψα και όλα καλά, έδεσα το ποδαράκι της σκάλας με σκοινί.

ladder8

Όπως το έδενα σιγά σιγά, έβαζα και λίγο ξυλόκολλα για να είναι πιο σταθερό.

ladder9

Τσατσίνγκ!

ladder10

Τελευταία τσαχπινιά, μία μικρή πρόκα για να κρεμάω το γάντι της κουζίνας.

ladder11

Και… αυτό ήταν!! Είδες; Καλά τα λέω εγώ για τις φωτογραφίες.. είναι παραπλανητικες 🙂

ladder12ladder13

Αυτά!! 🙂

07/05/17

Οι πιο crafty γάτες συναντούν τον Κεράση, στο πιο τέλειο δώρο

Δυσκολεύομαι πάρα πολύ να γράψω αυτό το post. Όχι μόνο επειδή δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω, αλλά επίσης επειδή κάθε φορά που το σκέφτομαι θέλω να βάλω τα κλάματα από τη συγκίνηση. Τέλος πάντων, θα προσπαθήσω να πω την ιστορία και ας κλάψω πάνω από το πληκτρολόγιο, δεν πειράζει.

Που λες εγώ έχω μία φίλη, τη Νατάσα. Είναι φίλη φίλη, ξέρεις από αυτούς τους ανθρώπους που δίνεις κι ένα νεφρό γι’ αυτούς αν χρειαστεί (μακριά από μας βέβαια, αλλά you get it). Η Νατάσα λοιπόν με ξέρει πολύ καλά και ξέρει τι μου αρέσει, τι αγαπάω και τι με κάνει χαρούμενη. Ξέρει για παράδειγμα ότι αγαπάω τις γάτες μου, το Πριτσίνι και τη Λουκία. Και επίσης ξέρει ότι αγαπάω το comic του Παναγιώτη Πανταζή (aka Pan Pan) «Μαρμελάδα Κεράσι» που έχει ήρωα ένα γάτο, τον Κεράση και το κάτι-σαν-γατοκορίτσι-του, τη Φουφού.  Αν δεν το έχεις διαβάσει, ξεκίνα τώρα!

Εκεί λοιπόν, λίγο πριν το Πάσχα με παίρνει τηλέφωνο εκστασιασμένη και μου λέει «Πρέπει να σου δώσω το δώρο που σου πήραμε με το Θανάση (σσ. το έτερον ήμισυ). Πρέπει οπωσδήποτε να σε δω και να σου το δώσω. Δεν μπορώ να το κρατήσω εγώ για πάνω από 5 λεπτά πάνω μου». Αρχικά νόμιζα ότι θέλει να μου δώσει κάτι παράνομο, αλλά δεν είναι τέτοια η Νατάσα. Βρισκόμαστε λοιπόν την ίδια μέρα κιόλας στο σπίτι μου. Αφού μαζευτήκαμε και λοιπά αρχίζω να ανοίγω το δώρο.

Ναι, υπάρχει και video-ντοκουμέντο!

ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ, ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΑΔΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ PAN PAN! 

Ναι αλλά τι κάδρο.. Για δες το καλά.. Για δες ποιοι είναι πάνω.. Για δες τι λέει η πάνω από την πόρτα.. Γενικώς δες ρε παιδί μου. Δεν είχα δίκιο να βάλω τα κλάματα; Οι γάτες μου κάνουν παρέα με τον Κεράση και του Φουφού και συζητάνε σχετικά με ένα διαστημόπλοιο απλό! Δηλαδή αν είναι δυνατόν! Όπως καταλαβαίνεις η Νατάσα που είχε την ιδέα, συνομώτησε με τον Παναγιώτη για να δημιουργηθεί αυτό το αριστούργημα. Και δεν ξέρω τι με κάνει να χαίρομαι πιο πολύ, το ίδιο το κάδρο ή η σκέψη της φίλης μου. Μάλλον και τα δύο 🙂

kerasis1

Μετά που λες, αφού πέρασε το πρώτο σοκ, έπρεπε να το κάδρο να μπει σε περίοπτη θέση φυσικά. Οπότε άλλαξα όλη τη διακόσμηση των τοίχων του σπιτιού.

Για να καταλάβεις, στον παρακάτω τοίχο είχα έναν τεράστιο χάρτη, τον οποίο έβγαλα και στη θέση του, στο κέντρο έβαλα τον αυθεντικό (yeeeeaaaah) Pan Pan μου, και γύρω γύρω άλλα αγαπημένα μου.  kerasis2

Και παρακάτω είναι οι γάτες μου, οι οποίες προφανώς ξεκουράζονται μετά από μία κοπιαστική μέρα κατά την οποία έφτιαχναν ένα απλό διαστημόπλοιο.

kerasis3

Και εδώ αγαπιόμαστε λιγάκι. 🙂

kerasis4

Αυτά! Νατάσα & Θανάση σας αγαπώ τόσο πολύ! Σας ευχαριστώ για το πιο καταπληκτικό δώρο έβερ! <3 #σνιφ #κλαψ #λυγμ

18/04/17

Κοσμήματα.. Ένα βουνό!

Λοιπόν, πριν αρχίσω να σου μιλάω για το τι και πως αυτού του ποστ, θέλω να πω για ακόμα μία φορά, ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με το τι πετάμε στα σκουπίδια. Ας πούμε να ρε παιδάκι μου, ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να χρησιμεύσει ένα παλιό κομμάτι από σοβατεπί…Ναι, το’ πιασες, το αντικείμενο που έφτιαξα είναι από ένα κομμάτι σοβατεπί.

Πάμε τώρα στο ποστ. Όπως σχεδόν όλα μου τα DIY, έτσι κι αυτό προέκυψε από μία ανάγκη. Προσπαθούσα να φτιάξω την κάτι-σαν-τουαλέτα που έχω στο δωμάτιό μου και η οποία φιλοξενεί κοσμήματα, ρολόγια και λοιπά, αλλά διαπίστωσα ότι δεν είχα που να κρεμάσω τα κολιέ. Γιατί ειδικά εγώ, αν δεν τα βλέπω κάπως στο χώρο, ξεχνάω ότι τα έχω και δεν τα φοράω. Οπότε λοιπόν, μη έχοντας και πολύ έμπνευση, αλλά ανάγκη να λύσω το θέμα, έψαξα, χάζεψα στα ίντερνετς και βρήκα στο etsy αυτό και δεν ντρέπομαι καθόλου να πω ότι το αντέγραψα. Επίσης να πω ότι αυτό κοστίζει 65 ευρώ κι εμένα δεν μου κόστισε τίποτα, παρά ένα παλιό σοβατεπί και λίγη μπογιά. Ωστόσο να πούμε ότι τα αντικείμενα έχουν υπεραξία, αυτή της δημιουργίας, της φαντασίας και του design και μπράβο της που το πουλάει τόσο και τέλος πάντων ό,τι γουστάρει ο καθένας κάνει.

Πάμε να δεις λοιπόν. Αρχικά παίρνεις ένα κομμάτι ξύλο και σχεδιάζεις το βουνό. Ύστερα με τη σέγα κόβεις.

mountain1

Τρίβεις το πίσω μέρος, έτσι ώστε να υπάρχει περιθώριο μεταξύ του ξύλου και του τοίχου όταν το βιδώσεις προκειμένου να μπορείς να κρεμάσεις ό,τι θέλεις.

mountain2

Μετά εντάξει, περί ορέξεως το βάφεις και του κάνεις τα κόλπα σου.

mountain3 mountain4 mountain5

Βιδώνεις στον τοίχο και κρεμάς τα κοσμήματα. Τα-ντά!

mountain6 mountain7

11/04/17

Ναι. Πήλινο φωτιστικό!

Μπορεί να το ξεκίνησα το Δεκέμβρη, μπορεί να πέρασαν σχεδόν 4 μήνες από τότε, μπορεί να μην είναι το πιο τέλειο φωτιστικό του κόσμου, αλλά το έφτιαξα, το ολοκλήρωσα, μπαίνει στη μπρίζα και φωτίζει και για μένα… είναι το πιο τέλειο φωτιστικό του κόσμου!

fotistiko1 fotistiko2 fotistiko3

Ήθελε αρκετή δουλειά και μελέτη για το πώς θα μπουν το ντουί και ο διακόπτης, αλλά δεν μπορώ να πω, είμαι πολύ χαρούμενη γιατί το επόμενο που θα φτιάξω δε θα μοιάζει βουνό!

Και τώρα πολλές φωτογραφίες γιατί δεν το χορταίνω! Χα! 

fotistiko4 fotistiko5 fotistiko6 fotistiko7

23/03/17

Καρέκλα με ανατροπή!

Όταν μου έστειλε μήνυμα ο παιδικός φίλος και γείτονας Σωτήρης, λέγοντάς μου ότι έχει κάτι καρέκλες καφενείου που σκέφτεται να πετάξει, μάντεψε τι του είπα..

Οι καρέκλες λοιπόν που βλέπεις παρακάτω ήρθαν στη ζεστή μου αγκαλιά, έτοιμες να αναγεννηθούν!

chair1

Ξεκίνησα με τη δυσκολότερη για να καταλάβω πόσο μεγάλο θα ήταν το challenge. Είχε τόση μπογιά πάνω, σπρέι πάνω σε σπρέι και άστα να παν στο διάολο. Παρόλ’ αυτά, με το πιστόλι θερμού αέρα έγινε δουλίτσα και μάλιστα γρήγορα, σε περίπου δηλαδή 2 ώρες είχα αφαιρέσει το 95%.

chair2

Στη συνέχεια ξεκίνησα με το τριβείο. Παρόλο που το αρχικό πλάνο ήταν να τη βάψω από την αρχή και να την κάνω χρωματιστή με πλακάτο χρώμα, έσκασε ανατροπή! Διαπίστωσα που λες ότι αυτό το βρώμικο/φθαρμένο, αλλά συνεπές σε κάθε περίπτωση αποτέλεσμα, κάπως άρχισε να μου αρέσει. Η τελειότητα άλλωστε είναι κάτι που σπάνια επιδιώκω σε αυτά τα «πριν και μετά».

chair3

Οπότε έτσι που ήταν, το πέρασα 2 χέρια άχρωμο βερνίκι και το άφησα για καμιά βδομάδα χωρίς να το κοιτάξω ξανά. Στη βδομάδα πάνω που το ξαναείδα διαπίστωσα ότι μου λείπει μία τσαχπινιά. Γιατί που πας μαντάμ με μπλογκ χωρίς τσαχπινιές; Οπότε έκανα στα πόδια της καρέκλας ένα κίτρινο όμπρε με σπρέι!

chair4

Και μετά το διακόσμησα και λίγο, για χάρη της φωτογράφισης!

chair5

Αυτά! Άντε τώρα να δω τι θα κάνω με τις άλλες δύο! Καμιά ιδέα;